W dniu 29 września 2021 r. skład 7 sędziów NSA podjął następującą uchwałę (sygn. akt III FPS 1/21): „Obiekt budowlany, będący budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 63, poz. 613 ze zm.), może być dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości uznany za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli spełnia kryteria bycia budynkiem wymienione w tym przepisie, a jego wyróżniającą cechą jest powierzchnia użytkowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.”
Spór w tej sprawie koncentrował się na kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości trzech rodzajów obiektów: (i) obiektów magazynowych (silosów), (ii) znajdujących się pod nimi tuneli oraz (iii) urządzeń technicznych znajdujących się na dachu silosów oraz w tunelach.
W ocenie Spółki silosy oraz znajdujące się pod nimi tunele spełniają definicję budynku określoną w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ są trwale związane z gruntem i wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadają fundamenty i dach. W konsekwencji, zdaniem Spółki, podatek powinien być naliczany od ich powierzchni. Jednocześnie Spółka stanęła na stanowisku, że urządzenia techniczne i instalacje znajdujące się na dachu silosów oraz w tunelach stanowią integralne części budynków i w związku z tym nie powinny stanowić odrębnego przedmiotu opodatkowania.
Innego zdania były organy podatkowe, które stwierdziły, że silosy z tunelami i górnymi obudowami powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle, a co za tym idzie – podatek powinien być obliczany od wartości tych obiektów. Organy, powołując się na opinię biegłego, argumentowały, że należące do Spółki silosy są elementem ciągu technologicznego i nie są trwale związane z gruntem. Zdaniem organów silosy zostały zaprojektowane i wybudowane jako budowle, a nie jako budynki magazynowe, a zamontowana na nich konstrukcja nie jest dachem, lecz przykryciem baterii silosów. Również tunele, w ocenie organów, cechują właściwe dla tych obiektów budowlanych rozwiązania techniczne, materiałowe, konstrukcyjne, uwzględniające wymogi eksploatacyjne, odmienne od stosowanych w przypadku budynków. Podobne stanowisko zajął następne WSA w Lublinie (wyrok z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Lu 158/19), do którego Spółka wniosła skargę na decyzję organów.
Jednak NSA, który rozpatrywał skargę Spółki od niekorzystnego dla niej wyroku WSA, uznał, że zagadnienie będące przedmiotem sporu budzi poważne wątpliwości i w związku z tym postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów tego sądu następujące zagadnienie prawne (postanowienie z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt III FSK 1611/21): „Czy obiekt budowlany, będący budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010r., Nr 63, poz. 613 ze zm.), może być dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości uznany za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?”
Jak wynika z ustnego uzasadnienia wczorajszej uchwały, skład 7 sędziów NSA odpowiedział częściowo twierdząco na powyższe pytanie. NSA uznał bowiem, że budowla w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, jeżeli posiada cechy budynku, może być opodatkowana jako budynek. NSA sformułował jednak przy tym dodatkowy warunek, zgodnie z którym cechą wyróżniającą takiej budowli musi być jej powierzchnia użytkowa.
Tym samym NSA uznał, że dla kwalifikacji obiektu na potrzeby podatku od nieruchomości decydujące nie będą wyłącznie przesłanki wskazane w ustawowej definicji budynku, lecz także dodatkowe, pozaustawowe kryterium powierzchni użytkowej. W praktyce może to oznaczać, że takie budowle jak zbiorniki, których podstawowym parametrem technicznym i użytkowym jest pojemność, a nie powierzchnia użytkowa, nie będą mogły zostać uznane za budynki, nawet jeśli posiadają one wszystkie cechy wymienione w art. art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy. Z ostatecznymi wnioskami należy jednak poczekać do pojawienia się pisemnego uzasadnienia uchwały.
Zapraszamy Państwa do śledzenia naszego profilu na LinkedIn: (https://www.linkedin.com/company/ita-doradztwo-podatkowe-sp-z-o-o), gdzie codziennie omawiamy najnowsze orzecznictwo w sprawach podatkowych oraz publikujemy najważniejsze informacje dotyczące zmian legislacyjnych, jak również istotne komunikaty Ministerstwa Finansów.
