W dniu 19 lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną (sygn. ILPB4/423-555/14-2/DS) w sprawie możliwości i sposobu skorygowania nieprawidłowej stawki amortyzacji zastosowanej wskutek błędu obsługi księgowej.
Sprawa dotyczyła spółki, której księgowa, wbrew jednoznacznej dyspozycji zarządu, zastosowała liniową stawkę amortyzacji (2,5%) zamiast indywidualnej (10%), dla budynku używanego przez okres przekraczający 40 lat, po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji środków trwałych.
Spółka zapytała się Ministra Finansów, czy może naprawić błąd księgowej, poprzez zmianę stawki na indywidualną (10%) w drodze skorygowania dokonanych już odpisów amortyzacyjnych od momentu wprowadzenia budynku do ewidencji środków trwałych. Podatnik uznał, że takie postępowanie jest zgodne z ustawą o CIT.
Minister Finansów, akceptując stanowisko podatnika, stwierdził, że jeśli z dokumentów spółki wynika, że zarząd spółki dokonał przed rozpoczęciem amortyzacji wyboru metody amortyzacji używanego środka trwałego określonej w art. 16j ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, to odpisy amortyzacyjne dokonywane od tego budynku według innej metody niż metoda wybrana, mogą zostać skorygowane do prawidłowej wysokości poczynając od momentu rozpoczęcia amortyzacji. Wybór metody amortyzacji dla celów podatkowych musi być jednoznacznie określony w ww. dokumentacji, którą spółka jest zobowiązania posiadać. Z dokumentów tych musi wynikać, że chodzi o wybór metody amortyzacji dla celów podatkowych (a nie rachunkowych) i że wybór ten odnosi się do konkretnego środka trwałego.
