W dniu 14 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok (sygn. akt I FSK 2074/14) dot. odliczenia ulgi za zakup kasy rejestrującej.
Sprawa dotyczyła podatniczki, która zakupiła dwie kasy rejestrujące używane do prowadzonych działalności gospodarczej tj. sklep i bar. Zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy o VAT skorzystała ona z możliwości odliczenia kwoty poniesionych wydatków na każdą z kas w wysokości 700 zł. Jedna z kas używana była przez okres 2 lat, następnie obrót ewidencjonowany był tylko przy użyciu drugiej kasy. Po trzech latach podatniczka zamknęła działalność. Zgodnie z art.111 ust. 6 ustawy o VAT podatnik, który zaprzestanie używania kasy rejestrującej przed upływem 3 lat jest zobowiązany zwrócić ulgę.
Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję na podstawie, której określił obowiązek zwrotu ulgi wraz z odsetkami. Podatniczka odwołała się od decyzji wskazując, iż o ,,zaprzestaniu używania” nie decyduje faktyczne nieużywanie kasy, a brak prowadzenia ewidencji obrotu, który to obrót powinien być fiskalizowany. W przypadku, gdy występuje sprzedaż, która jest ewidencjonowana przy użyciu innych kas rejestrujących to trudno uznać, że podatnik „zaprzestał używania” kas fiskalnych.
Ze zdaniem podatniczki nie zgodził się Dyrektor Izby Skarbowej oraz WSA. W opinii Sądu przepis należy odczytywać literalnie, a zatem nie ma znaczenia czy „zaprzestanie używania” było wynikiem zdarzenia losowego, czy wynikało z zaplanowanego działania podatnika.
Ostatecznie sprawa trafiła do NSA, który uwzględnił skargę podatniczki. Zdaniem Sądu interpretacja przepisu dokonana przez organy odwoławcze była błędna, ponieważ zgodnie z ich uzasadnieniem z ulgi nie mogliby także korzystać podatnicy prowadzący działalność sezonową.
Nie zostało jeszcze opublikowane pisemne uzasadnienie wyroku NSA.
