W dniu 23 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał orzeczenie (sygn. akt
III SA/Gl 1411/16), w którym stwierdził, że ograniczenie możliwości skorzystania z ulgi na złe długi do dwóch lat od momentu wystawienia faktury jest zbyt rygorystycznym warunkiem, niezgodnym z przepisami unijnymi.
Spór dotyczył Spółki, która w 2011 roku sprzedała swojemu kontrahentowi know-how. Zapłata za know-how miała nastąpić w ratach, jednak nabywca nie wywiązał się ze swojego obowiązku. W stosunku do wierzytelności uznanych przez Spółkę za nieściągalne, Spółka skorzystała z ulgi na złe długi.
Warunki umożliwiające skorzystanie z ulgi zawarte są w art. 89a ust. 2 ustawy o VAT. Spółka, korzystając z ulgi, spełniała wszystkie za wyjątkiem jednego – od momentu wystawienia faktury dokumentującej transakcję do momentu skorzystania z ulgi na złe długi minęło więcej niż 2 lata, licząc od końca roku, w którym faktura została wystawiona.
Spółka powołała się na orzecznictwo unijne (wyroki Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-337/14 oraz C-588/10) wskazując, że warunek ograniczenia czasowego jest zbyt rygorystyczny i w żaden sposób nie wpływa na eliminowanie oszustw podatkowych.
WSA w Gliwicach podzielił stanowisko Spółki uznając, że co prawda państwa członkowskie mogą wprowadzać własne ograniczenia dotyczące stosowania ulgi na złe długi, jednak warunek upływu maksymalnie 2 lat od końca roku, w którym wystawiono fakturę, narusza przepisy unijne. Wyrok ten jest przełomowy, ponieważ do tej pory sądy (w tym także NSA) zgadzały się ze stanowiskiem fiskusa, odmawiając prawa do skorzystania z ulgi po upływie ww. terminu.
Wyrok jest nieprawomocny.
