W dniu 16 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok (sygn. akt I FSK 83/15) w zakresie obowiązku opodatkowania podatkiem VAT członka zarządu z tytułu kontraktu menadżerskiego.
Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej wydanej dla członka zarządu, który na podstawie kontraktu menadżerskiego zobowiązany jest do prowadzenia określonych spraw Spółki i jej reprezentowania. Zgodnie z kontraktem ponosi on odpowiedzialność względem Spółki i osób trzecich. W związku z tym zawarł umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.
Zdaniem członka zarządu czynności wykonywane na podstawie wspomnianej umowy nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 u.p.t.u., gdyż poza zapisami w umowie o odpowiedzialności powinny zostać zastosowane przepisu Kodeksu Spółek Handlowych, zgodnie z którymi za działania członka zarządu odpowiedzialność ponosi Spółka.
Minister Finansów nie zgodził się z powyższym stanowiskiem uzasadniając, iż sformułowanie zawarte w art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u., odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tym samym ponosi on ryzyko gospodarcze i może zostać pociągnięty do odpowiedzialności nie tylko przez kontrahenta, ale także osoby trzecie.
Ostatecznie sprawa trafiła do NSA, który przyznał rację fiskusowi. W uzasadnieniu wskazał, iż stosunek pomiędzy Spółką a członkiem zarządu ma cechy charakterystyczne dla stosunku cywilnoprawnego, a nie stosunku łączącego pracownika i pracodawcę. Pamiętać też należy, że w związku z zawarciem umowy menadżerskiej członek zarządu zarejestrował prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą. Wobec powyższego wykonywał on działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., do której nie ma zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 3 pkt 3 tej ustawy.
